Hallo allemaal!

Een kort berichtje (zullen sommige mensen erg blij mee zijn denk ik) vanuit Honduras. Want ja, Matthijs is aangekomen! We hebben eerst een paar daagjes in Mexico Stad rondgehangen, wat vooral neerkwam op dat Matthijs leuke dingen aan’t doen was en ik nog gewoon onderzoek, want natuurlijk kan ik dat niet loslaten en is de verwachte stress (nouja, dat is ook zo’n groot woord) toegeslagen.. Maar met alle boeken en artikelen ingepakt zijn we naar Guatemala Stad gevlogen en van daar uit, met veel geluk, gelijk een bus gevonden naar Puerto Barrios, een havenplaats dicht bij de grens tussen Guatemala en Honduras. Van daaruit de volgende dag naar Honduras gegaan, wat allemaal supergoed ging met visa, geld wisselen enzo.. Alleen heeft Honduras geen stempels.., terwijl we wel 3 US dollar moesten betalen om het land in te kunnen. Wat een teleurstelling.. Ach, komen we wel weer overheen. En toen? Uhm, moet ik even goed denken want alles is zo snel gegaan op de reis en in dit internetcafe mijn verhaaltje typen is toch anders dan in mijn huisje in MX Stad achter mijn eigen laptopje..

            Waar het op neer komt is dat we uiteindelijk aankwamen op Utila: een tropisch eiland, supermooi, superwarm en ook supertoeristisch.. Maar als je van de main street afwijkt kom je wel op een paar toffe plekjes, waar alleen locals rondhangen. We zijn de dag dat we aankwamen gelijk begonnen met de open water duikcursus, dus de vaart bleef er lekker inzitten. Dag 1 was theorie.. beetje boekjes lezen, video’s kijken en toetsen maken. Eerst leek het allemaal heel natuurkundig en snapte ik er niets van… neutral buoyancy, en meer van dat soort intelligente termen.. Maar inmiddels heb ik het helemaal onder de knie. Dag 2 gingen we nog wat verder met de theorie en ook voor het eerst het water in, alles een beetje uitproberen. We hebben we geluk dat we gelijk in zee mochten, want de meeste mensen moeten het in een zwembad leren, maar het water rondom ons hostal (wat ook van de duikschool is) is ondiep en helder genoeg om te oefenen. Tof dus! Gelijk al visjes om je heen enzo.. Op dag 3 zouden we voor het eerst ‘diep’ gaan, maar toen we net een seconde in het water lagen en nog druk waren met onze buddy check (jawel, Matthijs en ik zijn buddy’s) kreeg hij ontzettende last van zijn borst en moesten we de duik afbreken. Omdat er meerdere mensen aan het duiken waren, met hun gezonde duikinstructeurs, moesten wij wachten op de boot. Toen zijn we maar gaan snorkelen, ook tof! En naar een strandje gezwommen wat dichtbij was. Het water was alleen superwild en aangezien het geen prachtig wit zandstrand was, was het nog een hele truuk om niet geblesseerd op het strand te komen. Toch gelukt.. Eenmaal op het strand zijn we tussen de aangespoelde troep gaan zoeken naar slippers om in ieder geval een beetje normal te kunnen lopen daar. Ook gelukt! Samen met Reinout, een Nederlandse jongen die samen met Jeroen (ook Nederlands) in ons duikgroepje zit, hadden we al snel zes slippers bij elkaar.. haha. Na een tijdje slenteren moesten we weer terug naar de boot en dat ging niet zo goed, want de golven sloegen me steeds weer terug richting het ‘strand’ tegen te rotsen. Daar heb ik een aantal mooie wonden op mijn armen, benen en billen aan overgehouden.

De ‘echte’  derde dag duiken was een groot success: ik heb een schildpad gezien in zijn natuurlijke habitat!!!! Echt zo tof.. mijn instructeur wees ernaar en ik begon echt zo panisch met mijn handen te wapperen en kreeg tranen in mijn ogen. Ja, dat kan onder water. Nou, super dus! En verder, die dag, maar ook de volgende en vandaag was het helemaal geweldig! Het gevoel gewichtloos te zijn, allemaal mooie visjes en andere beestjes… de planten en andere zeelandschapdingen, allemaal zo prachtig! En het is zo lekker rustig daar beneden he? Echt goed loor Matthijs en mij, want dan kan hij niet druk doen (mag niet, want dan stoor je de beestjes, je kunt door te wapperen met je flippers bijvoorbeeld zeepaardjes doden) en ik niet zeuren (want je hebt je mond nodig om te ademen). Ideaal.

Morgen gaan we door Guatemala terug naar Mexico. Nog een paar dagen in het zuiden vakantie houden en dan terug naar de stad om mijn laatste onderzoeksdingen te doen. Raar, maar ik heb daar ook al leer zo’n zin in! Nouja, ik blijf ook genieten van mijn vakantie hoor, ook al mis ik de stad, het Circo, mijn collega’s en alle andere dingen en mensen wel. Fijn dat ik nu nog terug kan.. Straks in Nederland zal dat wat moeilijker gaan.

Genieten jullie ook een beetje van het mooie weer in Nederland? Hier is het echt zo verschrikkelijk warm en mooi weer. Je gaat er echt zo veel langzamer van lopen, verklaart een hoop culturele verschillen, maar dat terzijde.

Un abrazo,

Marijke